فدراسیون بینالمللی کوچینگ (ICF) چیست؟
فدراسیون بینالمللی کوچینگ به عنوان بزرگترین، معتبرترین و تأثیرگذارترین نهاد حرفهای در سطح جهان شناخته میشود که رسالت اصلی آن تعیین استانداردها، ارتقاء کیفیت، ترویج اصول اخلاقی و توسعهی پایدار حرفهی کوچینگ در سراسر دنیا است.معادل لاتین این سازمان International Coaching Federation (با نام اختصاری ICF) است و محل دفتر مرکزی آن در شهر لکسینگتون (Lexington)، ایالت کنتاکی، ایالات متحده آمریکا می باشد. این سازمان با تدوین و بهروزرسانی مداوم مجموعهای از صلاحیتهای هستهای (شایستگیهای کلیدی) و یک منشور اخلاقی جامع و دقیق، چارچوبی شناختهشده و موردقبول در سطح بینالمللی برای آموزش، ارزیابی و اجرای کوچینگ به شیوهای کاملاً اثربخش، حرفهای و اخلاقمدار ارائه میدهد.
تاریخچه و چگونگی تشکیل ICF
فدراسیون بینالمللی کوچینگ در سال ۱۹۹۵ توسط «توماس لئونارد» (Thomas Leonard)، که یکی از پیشگامان و پدران کوچینگ مدرن محسوب میشود، تأسیس شد. در آن زمان، کوچینگ به عنوان یک حرفه مستقل هنوز در مراحل ابتدایی خود بود و هیچ استاندارد واحد، ساختار منسجم یا نهاد نظارتی برای آن وجود نداشت. لئونارد با درک این خلأ، ICF را با هدف ایجاد یک شبکه حمایتی برای کوچها جهت تبادل تجربیات و مهمتر از همه، تعریف استانداردهای حرفهای و اخلاقی پایهگذاری کرد.
آنچه در ابتدا به عنوان یک گروه کوچک از متخصصان آغاز شد، به سرعت مورد استقبال قرار گرفت. در سال ۱۹۹۸، ICF اولین سیستم ارزیابی و اعطای گواهینامههای حرفهای (Credentialing) خود را معرفی کرد تا صلاحیت کوچها را به صورت رسمی بسنجد. از آن زمان تاکنون، این فدراسیون از یک تشکل نوپا به یک نهاد قدرتمند جهانی با دهها هزار عضو در بیش از ۱۰۰ کشور جهان تبدیل شده و نقش رهبری را در تثبیت کوچینگ به عنوان یک حرفه معتبر بر عهده گرفته است.
شایستگیهای کلیدی کوچینگ
استانداردهای تعریفشده توسط فدراسیون بینالمللی کوچینگ بر هشت شایستگی اصلی تمرکز دارند که هر کوچ حرفهای باید به آنها مسلط بوده و در عمل به کار گیرد. این شایستگیها شامل مواردی چون «تجسم اخلاق حرفهای»، «تجسم ذهنیت کوچینگ»، «ایجاد و حفظ توافقنامهها»، «ایجاد اعتماد و امنیت روانی»، «حفظ حضور»، «گوش دادن فعال»، «برانگیختن آگاهی» (از طریق پرسشگری قدرتمند، بازخورد و به چالش کشیدن سازنده) و «تسهیل رشد مراجع» میشود.
سطوح اعتباربخشی در ICF
فدراسیون بینالمللی کوچینگ برای حصول اطمینان از دانش، مهارت و تجربه کوچها و همچنین برای استانداردسازی خدمات در سطح جهانی، یک سیستم اعتباربخشی و صدور گواهینامه در سه سطح اصلی را تعریف و اجرا کرده است. این سطوح عبارتند از:
۱- کوچ همکار تأیید شده (ACC):
این سطح نیازمند گذراندن حداقل ۶۰ ساعت آموزش تخصصی کوچینگ در یک موسسه مورد تأیید فدراسیون و کسب حداقل ۱۰۰ ساعت تجربه عملی کوچینگ ثبتشده با مراجعان است.
۲- کوچ حرفهای تأیید شده (PCC):
برای دستیابی به این سطح، فرد باید حداقل ۱۲۵ ساعت آموزش تخصصی مورد تأیید را گذرانده و حداقل ۵۰۰ ساعت تجربه عملی کوچینگ ثبتشده داشته باشد.
۳- کوچ مستر تأیید شده (MCC):
این بالاترین سطح اعتباربخشی است و نیازمند گذراندن حداقل ۲۰۰ ساعت آموزش تخصصی مورد تأیید و کسب حداقل ۲۵۰۰ ساعت تجربه عملی کوچینگ ثبتشده میباشد.
اهمیت استانداردهای ICF
این نظام سطحبندی شده، نقش بسیار مهمی در استانداردسازی کیفیت خدمات کوچینگ در سراسر جهان ایفا کرده و معیاری قابل اتکا و شفاف برای مراجعان (افراد و سازمانها) جهت انتخاب کوچهای واجد شرایط و دارای صلاحیت حرفهای فراهم نموده است. این استانداردها و فرآیندهای ارزیابی دقیق تضمین میکنند که کوچهایی که موفق به دریافت گواهینامههای فدراسیون بینالمللی کوچینگ میشوند، از مهارتها، دانش نظری، تجربه عملی و تعهد اخلاقی لازم برای همراهی مؤثر مراجعان در مسیر رشد و دستیابی به اهدافشان برخوردار هستند.
در زمینه تحقیق حاضر، این اصول مستقیماً به حرفهایسازی کوچینگ مالی در ایران کمک میکنند، جایی که چالشهای غیراستاندارد بودن خدمات (مانند افراد غیرمتخصص) منجر به بیاعتمادی و زیان معاملهگران میشود، و استانداردهای ICF میتواند این شکاف را پر کند.
